Haarlem-Rotterdam-Amsterdam

Vrijdagmiddag voor de derde keer deze week in het Provinciehuis. Nu vanwege het debat van het Jongerenpanel met Rinske Kruisinga (Gedeputeerde Cultuur) en Statenleden. Helaas waren er van die laatste categorie niet zoveel aanwezig: ongetwijfeld met goede redenen, maar het is toch een beetje jammer voor de jongeren die zoveel tijd erin gestoken hebben. Want er ging een uitgebreide voorbereiding aan vooraf bij Blooming met hulp van ambtenaren en een paar van mijn collega’s. Nu werd het eindverslag gepresenteerd, met een aantal voorstellen waarvan zij hopen dat de Staten ze over willen nemen.

Waar ging het over? Cultuur. Wat is cultuur eigenlijk en hoe maak je het aantrekkelijk voor jongeren, zowel in het theater of op een festival als in de lessen CKV op school? Er zaten heel wat aardige aanbevelingen bij, die ook overtuigend gepresenteerd werden. Viel me wel op dat ze al behoorlijk in het politiek-ambtelijke jargon begonnen te praten. Of dat nou zo’n goed teken is… Het debat was misschien ook daardoor een beetje lauw en wel erg braaf. Woensdag krijgt de commissie Sociale Infrastructuur het verslag ook gepresenteerd: zal even Imelda en Rosina instrueren dat ze enthousiast moeten reageren en een aantal ideeën moeten gaan uitvoeren. Anders krijg je het gevoel dat je al die moeite voor niks heb gedaan.

Omdat Camilla ziek was, afgezien van het Provincieconcert en thuisgebleven. Op zich wel jammer, want het programma zag er boeiend uit en het is ook een leuke manier om informeel je collega’s (+ partners) te ontmoeten. Volgend jaar weer een kans.

De dag erna geheel in Rotterdam doorgebracht voor de laatste bijeenkomst van het European Research Colloquium. Dit is een groep van jonge onderzoekers (promovendi) uit Nederland, België die zich op één of andere manier met Europa bezighouden. Samen hebben we in de afgelopen twee jaar gewerkt aan een boek, dat als het goed is eind dit jaar door Kluwer uitgegeven zal worden. Na als gebruikelijk een intensieve dag ’s avonds feestelijk afgesloten met een diner in Grand Palace. Na een laatste biertje was het toen echt tijd om afscheid te nemen, met grote dank aan de organisatoren Ron Holzhacker en Markus Haverland. Toch een beetje apart gevoel.

Gebrek aan motivatie

Pfff… ik moet er weer even inkomen geloof ik. Mijn hoofd staat op dit moment niet echt naar vergaderen en dat merkte ik gisteren ook. Eerst de commissie ROV, waar ik overigens niet zoveel hoefde te doen, omdat Klaas de meeste onderwerpen voor zijn rekening nam. We presenteerden als Werkgroep Wonen ons rapport over woningbouw en doorstroming. Werd redelijk positief ontvangen, al moeten we afwachten hoe er in de Staten op wordt gereageerd. Nog een kort vinnig debatje met Peter Visser (PvdA), over de vraag of er nou wel echt van een woningtekort sprake is. “Want als je wilt kun je bij wijze van spreken morgen in Amsterdam-Noord of Zuidoost terecht?” Ik probeerde genuanceerd uit te leggen dat we ook hebben gekeken naar kwaliteit, dus mensen die graag groter of beter willen wonen, dat je daar ook iets aan moet doen. Want uiteindelijk geeft die doorstroming ook weer ruimte voor jongeren en starters die nu lang op een wachtlijst staan. Maar het klonk blijkbaar als een pleidooi om overal maar te gaan bouwen…

Kon niet de hele vergadering uitzitten, omdat ik ’s middags op de VU naar een lezing ging (door mijzelf georganiseerd, dus kan je moeilijk wegblijven). Boeiende presentatie van Jim Caporaso over burgerschap en bijbehorende rechten in de Europese Unie. Na afloop nog wat nagepraat bij de traditionele borrel.

’s Avonds commissie WVV, die zoals gebruikelijk weer inefficiënt en langdradig was. Na verloop van tijd slaat dan altijd de meligheid toe: met Bart naast mij en Evert van den Hout (CDA) en Leo Cornelissen (D66) aan de overkant heel wat teksten, blikken en signalen uitgewisseld. Om 22.45 sloten we af, toen mijn onderwerpen nog niet aan bod waren geweest. Sparen we op voor volgende week. Als iemand mij voor die tijd nog dringende zaken te melden heeft over de kwaliteit van de oevers langs het Noord-Hollands kanaal, hoor ik het graag. Nemen we mee!

Dan nu weer het gewone werk

Nog even afkicken na de enerverende weken rond het streekplan. Woensdagavond in de Kleine Komedie naar Jan-Jaap van der Wal geweest. Nog een geluk dat we erbij mochten zijn: eigenlijk hadden we kaartjes voor maandag, maar om de één of andere reden had ik woensdag in mijn hoofd. Ook de kaartjesknippers hadden het niet opgemerkt. Toen twee minuten voor de voorstelling mensen op ‘onze’ plaatsen wilden zitten, werd de vergissing duidelijk. Gelukkig was men erg coulant en mochten we toch blijven. Best de moeite waard, al vind ik dat hij het nog teveel van een aantal sterke momenten moet hebben.

Nu weer ‘gewoon’ commissievergaderingen. ’s Ochtends Ruimtelijke Ordening en (voor mij vooral) Volkshuisvesting, tussendoor naar de VU voor een lezing en dan ’s avonds Wegen, Verkeer en Vervoer. Begroting, PMI, Zuidtangent en Zuiderzeelijn, belooft weer een lange avond te worden.

Alle begin is moeilijk

Tsja, nu weet ik eigenlijk niet echt waarmee ik dit Binblog nou moet openen. Had zo’n idee, het moet er maar eens van komen. Kan ik namelijk meteen mijn achterban informeren over wat ik eigenlijk doe in de Provinciale Staten. Ah dat is het: afgelopen maandag hebben we het streekplan voor Noord-Holland vastgesteld na een lang en intensief debat. Dus daar moet het maar over gaan.

Maandag hebben we in de Staten het streekplan voor Noord-Holland Noord vastgesteld. Al vanaf het moment dat ik gekozen werd – maart 2003 – intensief met dit onderwerp bezig geweest. Stapels papier, honderden e-mails, tientallen telefoontjes, honderden gesprekken met alle mogelijke betrokkenen en dan het Uur U. Na het debat van 11 oktober dat geschorst werd vanwege het late tijdstip nog twee weken lang veel overleg met de collegepartijen.

Heikele punt: bedrijventerrein Berkhout, ook wel Jaagweg locatie genoemd. Ligt deels in waardevol landschap en er loopt een ecologische verbinding over of net erlangs (is nog steeds onduidelijk). Na veel wikken en wegen stemmen we toch in, maar wel met een stevige lijst voorwaarden. Duurzaam inrichten, groene buffer eromheen, ecologische verbinding aanleggen, Leekerlanden voor nu en altijd groen houden. Ook schrappen we tientallen hectares bedrijventerrein elders (Heerhugowaard, Langedijk, Zwaagdijk-West). Lastig verhaal, maar ik laat de kritiek van de PvdA ‘symboolpolitiek’ en de SP ‘knoet van de coalitie’ langs me heen gaan.

Een mooi succesje is het schrappen van het durfsportcentrum (motorcross) in de Wieringermeer. Ik vind de overlast van stank en lawaai voor de mensen in de omgeving, zowel bewoners als recreanten, niet aanvaardbaar. Bovendien gaat het om de behoefte van een kleine club mensen. Tot het laatst blijft het spannend of mijn amendement het zal halen: vooral de VVD twijfelt. Uiteindelijk stemmen bij de VVD voldoende mensen met mij mee om een nipte meerderheid te halen, waarvoor ik hun RO woordvoerders hartelijk dank. Dinsdagochtend stuur ik een persbericht naar de Wieringermeerbode, waar men het nieuws nog niet gehoord had en zeer verbaasd is over de uitkomst.

Ook mijn andere moties en amendementen worden aangenomen. Minder hectares voor bedrijven, meer woningen binnen de dorpen en niet in de polders eromheen en aan de slag met het fraaie natuurproject de Noordboog. Met Bart en Klaas daarna nog in Amsterdam een baar biertjes gedronken op de goede afloop.