Campagne en de uitzending van de 12

Zeker nu het, eufemistisch gezegd, wat minder gaat in de peilingen, wordt de vraag hoe GroenLinks campagne gaat voeren des te prangender. Je kunt je met recht en met onderzoek in de hand, afvragen hoe belangrijk al dat geflyer, gepraat en gecanvas is, als een belangrijk deel van het verkiezingsresultaat afhangt van de beeldvorming in de media. Maar toch is het belangrijk goed na te denken over de invulling van de campagne.

Zeker nu het, eufemistisch gezegd, wat minder gaat in de peilingen, wordt de vraag hoe GroenLinks campagne gaat voeren des te prangender. Je kunt je met recht – en met onderzoek in de hand – afvragen hoe belangrijk al dat geflyer, gepraat en gecanvas is, als een belangrijk deel van het verkiezingsresultaat afhangt van de beeldvorming in de media. Maar toch is het belangrijk goed na te denken over de invulling van de campagne.

Eén van de dingen die bij trainingen voor campagne op straat altijd aan de orde komt is: niet alleen maar in hoog tempo flyers in de handen duwen (die vaak een paar meter verderop al in de prullenbak of op straat verdwijnen) maar ook een gesprek met de potentiële kiezer aangaan. Maar dan komt het dilemma: wie is dat? Want de keren dat ik op de markt stond – toegegeven, aanvankelijk met frisse tegenzin, maar die verdwijnt meestal gedurende de dag – slaagde ik er op een of andere manier altijd in om met de dorpsgek in discussie te raken, zonder te weten hoe ik daar op een niet al te botte of pijnlijke manier vanaf zou kunnen komen.

Nu lopen er ook heel wat dorpsgekken rond met GroenLinks-sympathieën, maar over dat soort heb ik het hier niet. Ik ben de precieze term even kwijt die daarvoor in campagnetaal wordt gebruikt, maar het is in elk geval de categorie aan wie je geacht wordt zo weinig mogelijk tijd te besteden, gezien de volstrekt verwaarloosbare kans dat zij ooit GroenLinks gaan stemmen. Het heeft veel meer zin te investeren in mensen die sterk overwegen op je te gaan stemmen (en hen daarin te bevestigen) of met een paar krachtige argumenten de twijfelaars over de streep te trekken.

Ik moest hier vanochtend aan denken toen in de preek de aanmoediging voorbij kwam die Jezus aan zijn leerlingen geeft als hij ze op pad stuurt, voor wat je vandaag de dag campagnevoeren zou noemen.

Kom je in een plaats waar ze je niet willen ontvangen en waar ze weigeren naar je te luisteren, ga daar dan weg en sla het stof van je voeten, als een waarschuwing aan hun adres (Marcus 6: 11).

In de versie van Hanna Lam klinkt het als:

En als jouw groet geen groet ontmoet/ je woord geen weerklank vindt/ schud dan het stof af van je voet/ ’t verwaait wel op de wind

We zijn inmiddels een goede 2000 jaar verder, maar het advies is eigenlijk ongewijzigd. Investeer geen tijd in mensen die niks van je willen weten. Al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat Hanna Lam het wat onschuldiger presenteert dan hoe het in de bijbel staat. Want het afschudden van het stof is geen gebaar van “ach joh, dan luister je toch niet” maar geldt als waarschuwing dat het met dat huis of met die stad niet goed zal aflopen.

Wellicht is dat dan wat we in al die jaren hebben bijgeleerd: ook de mensen die nogal vijandig tegenover je staan, dienen we respectvol tegemoet te treden. Maar ook weer niet te lang… wie weet ga ik dat in de komende maanden toch nog leren. En anders hoop ik dat u mij, ergens stuntelend met een boze burger in de weer, een handje kunt komen helpen.

Eén gedachte over “Campagne en de uitzending van de 12”

  1. ’t is dat je zelf aan het trainen was, in het parallelprogramma ging het precies hierover. Zullen we het toch nog maar een keer aanbieden na de zomer?
    Grtz!

Reacties zijn gesloten.