Dichterbij mezelf V: Elly de Waard

Er zijn niet zoveel momenten waarop ik stilsta bij mijn leeftijd. Af en toe word ik ermee geconfronteerd als ik mij bedenk dat onze huidige lichting eerstejaars studenten werd geboren in de tijd dat ik mijn weg begon te vinden op de middelbare school. Als ik de gedachten dan nog wat verder laat dwalen, denk ik nog wel eens aan mijn eindexamen en alle boeken die ik toen voor Nederlands, Frans, Duits en Engels mocht lezen.

Er zijn niet zoveel momenten waarop ik stilsta bij mijn leeftijd. Af en toe word ik ermee geconfronteerd als ik mij bedenk dat onze huidige lichting eerstejaars studenten werd geboren in de tijd dat ik mijn weg begon te vinden op de middelbare school. Als ik de gedachten dan nog wat verder laat dwalen, denk ik nog wel eens aan mijn eigen eindexamen en alle boeken die ik toen voor Nederlands, Frans, Duits en Engels mocht lezen.

Voor Nederlands stonden naast 25 boeken ook nog tien gedichten op het programma. Ergens bij mijn ouders zou mijn lijstje nog moeten liggen, inclusief de aantekeningen die ik erbij had gemaakt. Van het mondeling herinner ik me vooral dat ik werd doorgezaagd over een gedicht van Jan Arends ‘Ik/ schrijf gedichten/ als dunne bomen’ wat bevestigde dat mijn gedichtkeuze wellicht wat te ambitieus was voor een nog niet 18-jarige. Verder verliep het gesprek overigens uitstekend.

Een ander gedicht van de lijst, Tegen de avond van Elly de Waard, koester ik en lees ik nog vaak met plezier terug. Maar ja, daar werd geen vraag over gesteld…

Tegen de avond, als het gegil
van de dag wegsterft en het strand
leeg raakt, de zee kalmer wordt
met een brede langgerektheid
die zich als een verzadigdheid
van alle geluid van je meester maakt

en zich een zachte nevel
als grijs leder over alles uitspreidt

dan aan te schuiven op een verloren
zitplaats tussen de gedempte stemmen
en het deinen van het water
en bij het getij van beide
dan weer wel en dan weer niet
te horen

Eén gedachte over “Dichterbij mezelf V: Elly de Waard”

  1. Dan deel ik graag mee! Toon Tellegen, Kom Terug;

    ‘Kom terug.’
    Als ik die woorden eens zó zacht kon zeggen
    dat niemand ze kon horen, dat niemand zelfs kon denken
    dat ik ze dacht…

    en als iemand dan terug zou zeggen
    of desnoods alleen maar terug zou denken,
    op een ochtend:
    ‘Ja.’

Reacties zijn gesloten.