Maatregel op zoek naar probleem

Onlangs is onze kopieermachine (officieel multifunctional geheten) van een slot voorzien. Alleen de daartoe aangestelde papierbijvulmedewerker heeft het sleuteltje hiervan en hij is dan ook de enige die ons aan een nieuwe voorraad papier (met en zonder gaatjes, briefpapier, gekleurd papier) kan helpen. Of de machine automatisch doorgeeft dat hij leeg is, of dat dit apart moet worden gemeld, weet ik niet. In elk geval komt van een andere locatie van de universiteit deze meneer in een ongetwijfeld ruime auto hierheen gereden, parkeert hij zijn wagen in de buurt van ons gebouw en laadt vervolgens het papier op een karretje om onze machine bij te vullen.

Navraag leerde dat de machines tegenwoordig worden afgesloten om diefstal  tegen te gaan. Nou weet ik niet precies wat je allemaal kunt doen met een stapel blanco A4-tjes of – mocht het niet voor eigen gebruik zijn – wat tegenwoordig de straatwaarde is van printpapier. Maar eerlijk gezegd kan ik me er weinig bij voorstellen dat bij een kopieermachine die ver weg in een hoek van het pand staat en waar je bovendien niet onopgemerkt naartoe en vandaan kunt lopen van grootschalige papierontvreemding sprake zou zijn.

Toen de nieuwe machines in aantocht waren, was er al sprake was dat de papierlades afgesloten zouden worden. Maar toen waren er goede argumenten – die vandaag overigens nog even relevant zijn als toen – om hiervan af te zien. Helaas lijken we met enige vertraging toch slachtoffer van standaardisatie te zijn geworden, een proces dat sowieso alles wat met ICT te maken heeft teistert.

In de bestuurskunde noemen we dit ook wel “een maatregel op zoek naar een probleem”. Het maakt mij in elk geval nieuwsgierig wie bedacht heeft dat dit handig is en of daaraan voorafgaand wel is onderzocht hoe groot en reëel het probleem nu eigenlijk is. Mij lijkt eerlijk gezegd van niet en het lijkt mij dan ook sterk dat dit slot een lang  leven beschoren is.

Een prima samenvatting

De grote dag nadert snel. Op 13 mei mag ik mijn proefschrift over politieke partijen en de EU gaan verdedigen aan de VU. Inmiddels ben ik rustig aan met herlezen begonnen, want ook die vraag over tabel 7.3 wil ik goed kunnen beantwoorden… Een aantal oud-collega’s heeft zich bereid verklaard een proefpromotie te organiseren, om mij vast aan de verdediging te laten wennen. De ervaring leert overigens dat de daar gestelde vragen nog lastiger zijn dan bij de echte plechtigheid, dus daarna valt het alleen maar mee!

Wat ik voor proef of in het echt te zeggen zal hebben, waarschijnlijk kan mijn boek niet effectiever worden samengevat dan in deze wordle:

Samenvatting_proefschrift

Adieu

Gisteren was mijn laatste werkdag bij Veldkamp, waarna ik op passende wijze ben uitgeluid en het behoorlijk laat werd. Dankzij een van de afscheidscadeaus die ik kreeg weet ik nu dat mijn collega’s dit weblog regelmatig lezen. Het verklaart ook de stijging van de bezoekcijfers in de afgelopen week. Met eenvoudig knip- en plakwerk heb ik straks genoeg stof om dit weblog de komende weken te vullen. Maar ik zal van deze creatieve juweeltjes geen oneigenlijk gebruik maken en houd ze fijn voor mijzelf. Ze zijn bovendien een mooie herinnering aan de mooie tijd die ik bij Veldkamp heb doorgebracht. Ik ga het zeker missen.

Waarom dit afscheid? In april begin ik aan een nieuwe baan als docent bij de Universiteit van Utrecht (USBO), waar ik ondermeer verantwoordelijk word voor de opleiding Bestuur en Beleid voor professionals. Ik heb er veel zin in. Wel zal het nog even wennen zijn om na 7,5 jaar niet meer met de fiets naar mijn werk te kunnen…

Austin, Texas

Woensdagmiddag vertrek ik voor een aantal dagen congres van de European Union Studies Association gehouden in Austin, Texas. Jaja, het homeland van George Bush. (Wie wil weten hoe deze ooit Democratische staat zo is afgegleden, raad ik aan Bush’s Brain te lezen.) Met tussenstop op George Bush Airport in Houston!

Voor mij dus geen fractievergadering ’s avonds. Nu maar hopen dat mijn inbreng voor de Investeringsimpuls die we maandag 4 april in de Staten behandelen, ongeschonden door de fractie komt. Bart mag mijn verdediging op zich nemen, dus dat komt vast goed.  Maandagochtend land ik weer op Schiphol, daarna redelijk snel door naar Haarlem. Kijken hoe fit ik dan nog ben aan het eind van de vergadering…