Maand: juni 2007

Geplaatst op

Back to business

Na alle commotie in en rond de fractie was het prettig om in de afgelopen week weer gewoon met het Statenwerk aan de gang te kunnen gaan. Dit weekend stortte ik mij op jaarstukken 2006, voorjaarsnota 2007 en kaderbrief 2008. Oftewel: dat wat was, dat wat is en dat wat komt. Maandag was hierover het debat in de Staten. Dankzij de dramatische gebeurtenissen in Alkmaar was het nog een heel gedoe om in Heiloo te komen, want met de trein kwamen we niet verder dan Uitgeest. Gelukkig was er vanuit het motel een auto geregeld waar we met een aantal Statenleden dankbaar gebruik van maakten.

We hebben het jaar 2006 afgesloten met een positief resultaat van bijna € 20 miljoen en da’s mooi aan de ene kant, maar ook zonde aan de andere kant. Het houdt namelijk in dat we lang niet onze ambities hebben kunnen uitvoeren en de reserves alleen maar verder toenemen. Bij de kaderbrief – zeg maar de vooruitblik op de begroting 2008 – heb ik aandacht gevraagd voor duurzame energie, aankoop van natuur, jeugdzorg en cultuur. Ook heb ik een motie ingediend die de provincie oproept de reserves zoveel mogelijk onder te brengen bij banken die die gelden duurzaam beleggen, met respect voor milieu, mens en dier. Gelukkig gesteund door coalitiegenoten VVD, CDA en PvdA, dus die haalt een makkelijke meerderheid. Dankzij de lange betogen van zowel oppositie als coalitie, de uitgebreide beantwoording van GS en de veelheid aan interrupties hadden we om 22.30 pas de eerste termijn erop zitten. Dat betekent volgende week maandag verder.

Verder heb ik in dit debat toch ook het gedoe van de afgelopen tijd niet ongemerkt voorbij willen laten gaan en ik sloot als volgt af:

Onze fractie heeft een aantal hectische weken achter de rug. Vanaf deze plek wil ik de collega’s bedanken voor hun steun en meeleven. De vertrouwensbreuk die na de stemming voor de Eerste Kamer is ontstaan bleek niet meer te herstellen.Tot onze spijt heeft dat vorige week maandag tot de meest onwenselijke uitkomst geleid, namelijk de komst van een nieuwe zelfstandige fractie. Wij vonden en vinden dat deze zetel moreel aan GroenLinks toebehoort, welke rechten de Kieswet iemand – terecht – ook toekent.

In april kozen wij er zeer bewust voor om opnieuw deel te nemen aan het bestuur van deze provincie. De motivatie die we toen hadden geldt onverminderd. Sterker nog, we zijn nog enthousiaster en ambitieuzer dan we al waren om aan de slag te gaan met het in de praktijk brengen van onze idealen. Dat zijn we immers verplicht aan de bijna 84.000 Noord-Hollandse kiezers die op 7 maart van dit jaar een geldige stem op GroenLinks uitbrachten.

Geplaatst op

Cicero’s sandalen

Allereerst mijn oprechte dank voor alle bemoedigende woorden! Ze sterken mij in de gedachte dat we, hoe pijnlijk ook, de juiste beslissing hebben genomen. Tegelijk neemt ook mijn onbegrip voor en boosheid over Cheryls keuze toe. Ik ben vanavond bezig alle mailtjes te beantwoorden die in de afgelopen drie weken bij de publieksdienst van GroenLinks zijn binnengekomen en op één na geven ze allemaal dezelfde boodschap: Cheryl, stel je zetel ter beschikking.

Vandaag, te beginnen met een interview voor radio Noord-Holland (7.05 – je hoort dat ik nog niet helemaal wakker ben), aan media-aandacht geen gebrek gehad. Ook de receptie bij mijn werkgever Veldkamp had de handen vol aan alle telefoontjes en bezoek van journalisten. Allemaal dezelfde vragen: waarom deze breuk (zie persverklaring), wat vinden wij ervan dat iemand de zetel meeneemt (schande) en wat wordt het politieke programma van Cheryl Braam (tsja het grote raadsel). De leukste vraag vond ik nog wel of ik verwachtte dat door dit gebeuren de provincie weer wat meer in de aandacht zou komen te staan…

Voor mijn eindexamen kreeg ik ooit het boekje Vleugels voor onze sandalen met ‘gedachten en kronkels’ van strafpleiter, filosoof en politicus Cicero. Deze wijze woorden wilde ik u op deze avond niet onthouden:

Sommigen gebruiken de term ‘blunder’, anderen ‘angst’. Wie minder deernis heeft, spreekt over ambitie, hebzucht, haat, koppigheid. De gestrengsten hebben het over ‘vermetelheid’. Van misdaad gewaagt niemand. Maar als wij aan deze, ons aller kwaal een geschikte, écht toepasselijke naam moeten geven, dan stel ik voor: ‘Hier heeft het blinde noodlot toegeslagen, het maakte zich meester van ’s mensen onachtzame geest die niets kan voorzien noch beletten. Wie verbaast er zich dan over dat menselijke plannen door ontontkoombare goddelijke besluiten ondersteboven worden gehaald?’

Geplaatst op

Klotedag

Ik baal enorm dat het zover heeft moeten komen, maar gezien alles wat er is gebeurd de afgelopen weken helaas onvermijdelijk:

Cheryl Braam uit Statenfractie GroenLinks

Cheryl Braam heeft besloten geen gehoor te geven aan het verzoek van de Statenfractie GroenLinks Noord-Holland om haar zetel ter beschikking te stellen. Zij gaat als zelfstandige fractie verder. De fractie betreurt deze stap ten zeerste, omdat zij vindt dat deze zetel aan GroenLinks toebehoort.

Op 29 mei stemde Cheryl Braam verkeerd bij de Eerste Kamerverkiezingen. Door deze gebeurtenis, maar met name ook door de nasleep, ontstond een ernstige vertrouwensbreuk. Dit gebrek aan vertrouwen werd versterkt doordat Braam, in de ogen van de fractie, de ernst van de situatie en ook de impact op de andere vier fractieleden onvoldoende leek in te zien.

Fractievoorzitter Harmen Binnema verzocht daarom Marius Ernsting, oud-Kamerlid en oud-Statenlid, als mediator op te treden. Zijn opdracht was na te gaan of het mogelijk was het vertrouwen te herstellen. In de afgelopen tien dagen heeft Ernsting gesprekken gevoerd met alle betrokkenen over de ontstane situatie. Zijn conclusie is dat herstel van het vertrouwen niet mogelijk is.

De GroenLinks Statenfractie Noord-Holland acht de fractie én GroenLinks als geheel zodanig beschadigd dat met elkaar verdergaan niet mogelijk is. Zij heeft daarom maandag 18 juni Cheryl Braam gevraagd haar zetel op te geven. Aan dit verzoek heeft Braam geen gehoor gegeven, zij gaat verder als zelfstandige fractie.

Geplaatst op

Groenen Ierland gaan meeregeren

Positief en interessant nieuws uit Ierland:

De Fianna Fail-partij van de Ierse premier Bertie Ahern heeft na acht dagen onderhandelen een regeerakkoord bereikt met de Groenen. Als woensdag op een speciaal partijcongres van de Groenen tweederde van de afgevaardigden met het akkoord instemt is donderdag de weg vrij voor de herverkiezing van Ahern in het parlement.

Ahern is al tien jaar aan de macht. Onder zijn centrumrechtse regering maakte de Ierse economie een ongekende groei door, dankzij belastingvoordelen voor bedrijven, grootschalige aanleg van wegen en sterk gestegen prijzen voor huizen en ander onroerend goed.

De Groenen willen dat het beleid op alle drie terreinen wordt omgegooid: vervuilende bedrijven moeten belast, openbaar vervoer gestimuleerd en huisvesting weer betaalbaar worden. Verwacht wordt dat hierover op het congres van de Groenen stevig gebakkeleid zal worden, maar dat het congres uiteindelijk met het regeerakkoord zal instemmen. Voor hun deelname aan de regering zouden de Groenen één ministerspost, waarschijnlijk milieuzaken of verkeer, en één staatssecretariaat krijgen.

Bij de verkiezingen van 24 mei kwam Fianna Fail vijf zetels te kort voor de meerderheid in het 166 zetels tellende parlement, de Dail Eireann. De Groenen veroverden zes zetels.

Als het daar kan en groene partijen al meegeregeerd hebben in Finland, Italië, Duitsland, Frankrijk en België, dan is Nederland toch ook een keer aan de beurt?

Geplaatst op

Toch nog wat onwerkelijk

In de afgelopen dagen bewust even niet op mijn weblog geschreven en ook de verleiding weerstaan om uitgebreid op alle reacties in te gaan die hier worden achtergelaten. Dat was niet makkelijk, want ik wil graag in alle openheid schrijven over alles wat er gaande is. Ook herkende ik in een aantal reacties mijn eigen opvattingen of was ik juist onaangenaam getroffen door de ongekende felheid of juist onverschillige luchtigheid. Maar in dit soort ingewikkelde processen is het verstandiger niet meer te vertellen dan strikt noodzakelijk is, want ik weet maar al te goed hoe belangrijk het is de juiste woorden te kiezen.

Zoals bekend mag zijn uit de diverse berichten in de media weten we wie verantwoordelijk was voor de ongeldige stem. Naar aanleiding daarvan hebben we vrijdag indringend met elkaar gesproken als fractie, met niet verwonderlijk de nodige emoties over de onaangename sfeer waarin we de dagen daarvoor alle vijf verkeerd hadden. Gezien het feit dat alles nog vers is, hebben we besloten even een rustpauze in te lassen zodat iedereen kan nadenken over de vraag hoe nu verder. Dus geen overhaaste beslissingen in the heat of the moment.

Het zijn – eufemistisch gezegd – niet de leukste dagen uit mijn nog jonge politieke loopbaan geweest. Waarom moet mij dit overkomen en: had ik iets kunnen doen om het te voorkomen? Politiek is een hard en soms onbarmhartig vak. Ik ben daarom ook zo blij met de steun die ik van heel veel verschillende mensen heb gekregen, binnen en buiten GroenLinks, van gewoon lid tot partijtop. Zolang politiek mij ook met zulke mensen in aanraking brengt, geeft mij dat de kracht om hoopvol en optimistisch door te blijven gaan!